قصتى هى انى مخطوبة لشاب جميل وشخصيته قوية ورجولته تطغى دائما على تصرفاته وكان دايما بيوجهلى الكلام بصيغة الاوامر مثلا يقولى قومى هاتيلى مية او مفيش خروج انهاردة ومكنش بيقبل مناقشة وفى مرة من المرات استاذنته انى اخرج مع واحدة صاحبتى فقالى لا مفيش خروج وقعدت اتحايل عليه واقوله عشان خاطرى قالى انا قولت كلمة مش بحب اكررها مفيش خروج فقولت اخرج من وراه وفعلا خرجت ولما رجعت البيت لقيته قاعد مستنينى فى البيت وأول ما شفته اترعبت وقولت اكيد حيزعقلى وقال لماما سيبنا ثوانى يا طنط لوحدنا وقالى تعالى هنا جنبى فروحتله وانا خايفة فقالى انتى مبتسمعيش كلامى وخرجتى من غير اذنى وده واحنا مخطوبين امال لما نتجوز قولتله انا اسفة سامحنى مش حعمل كدة تانى قالى انتى عندك اختيارين ياما نسيب بعض ياما تتمدى على رجليكى فى الفلقة وانا اتصدمت جدا ولانى بحبه اوى وعارفة انى غلطانة اخترت انه يمدنى وقولتله لا مقدرش اسيبك يا حبيبى قالى خلاص بكرة حعدى عليكى ونروح شقتنا وحعلقك هناك فى الفلقة وحمدك لحد ما رجلك تورم وحعلمك الادب وسابنى طول الليل مرعوبة من الفلقة وخصوصا انى عمرى ما اتمديت فى حياتى وتانى يوم عدى علية وروحنا شقتنا ولقيته مجهز الفلقة ومفاضلش غير انه يربط رجلى فيها وجنبها خرزانة مرعبة واول ما دخلنا مسكنى من ودنى وقالى اقلعى الجزمة والشراب ونامى على الارض وربطنى فى الفلقة وحرك الخرزانة فى الهوا وانا عنية دمعت حتى قبل ما يضربنى قالى حمدك 50 خرزانة ولو كررتى غلطك حيبقى عقابك اكبر بكتير قولتله حاضر قالى عدى وبدا الضرب وكانت الخرزانة بتنزل على رجلى تولعها لحد ما خلصوا الخمسين خرزانة وانا منهارة من العياط وفكنى من الفلقة ومكنتش قادرة اقف وساعدنى فى الوقوف و اخدنى فى حضنه وقالى انتى كدة اتعاقبتى وانا مسامحك خلاص قولتله انا اسفة مش حعمل كدة تانى