في نقاش في منتديات اجنبيه في fetch group
السؤال: ما افضل وضع للعقاب؟ ممدود ولا مشدود
بمعنى ايه افضل وضع الطيز يبقى فيه مرتخي عشان ميحسش بالم كثير؟
الكل اجمع انو لازم المتلقي يرخي الطيز عشان لو شد حيزيد عنده الاحساس بالالم، فالافضل انو يرخي طيزه.ايه اكثر وضع ربط يساعد على الارتخاء؟؟

احب افهم سبب البلوك وياريت محدش يتكلم غيرها او يدخل وياريت لو تعرفى تبعتيهةعلى الخاص وتروحى

بما ان الاغلب هنا يعتبرو ان اللبوسه عقاب.
احب انقل لكم بعض من نقاش منتدى اجنبي على quora
في سؤال الاحد الاعضاء ما الذي تفضله للعقاب؟
الخيزرانه ولا الكرباج
الاغلب اختار الخيزرانه ومعرفش ليه. يقولو انو الكرباج يوجع اكثر مع اني اشوفو مبيجرحش زي الخيزرانه
حد هنا من الناس جرب الاثنين ويدينا رايه.
وايه رايكم في المشط الخشب ولا الحزام ولا الحاجات التانيه

فيفى نامت من التعب، بالليل جدة صحيتها وقالت لها "مدبولى هياخدك الملاهى مش هتشتغلى فى مكانك هتشتغلى فى صندوق الحظ النهاردة لو اعترضتى او عيطتى او ماسمعتيش الكلام هاعلقك فى النجفة اللى فى وسط الصالة لحد ما يبانلك صاحب وهتتضربى بالكرباج كل يوم الصبح على غيار الريق"
فيفى بلعت ريقها وماقالتش ولا كلمة
مدبولى اخدها وراح الملاهى ودخل على الأوضة اللى متغطية بملايات وستاير سوداء، كانت اوضة مكركبة فيها اركان كتير وكنب وصناديق وملابس.
مدبولى قال لها "هتعملى اللى يتطلب منك من غير مناقشة الزبون بيلف العجلة واللى يرسى عليه هتنفذيه مش هتتكلمى ولا كلمة، فاهمة؟"
بعد شوية فيفى سمعت العجلة بتلف ( وهى ليها ناحية باينة من بره وناحية جوة الأوضة) ورسيت على "بقرة".
مدبولى جاب بدلة جلد بنى ملهاش دراعات وقالها البسى ده، البدلة كانت مفتوحة من عند صدرها وخلت دراعها لازق فى جنبها مش قادرة تحركه، مدبولى قفل السوستة ولبسها راس بقرة. فضلت واقفة وبعدين سمعت صوت ست وراجل بيضحكوا وقربوا منها، فجأة بدأ الضرب ينزل على صدرها وهى قعدت تصرخ صريخ مكتوم، فضلوا يضربوا يضربوا وبعدين حست أن بيرضعوا منها ويفعصوا فيها جامد مش قادرة تستحمل بس صريخها كان على الفاضى. وبعدين خرجوا من الأوضة. اتكومت فى الأرض وقعدت تعيط، مدبولى قلعها البدلة وقالها تقعد فى الركن على ما ييجى زبون تانى.
بعد شوية العجلة لفت وهى فضل قلبها يدق جامد، لحد ما لقت مكتوب 'ابعت رسالة لشخص بتكرهه"، مدبولى جاب صندوق كبير وربطها فى كرسى زى كرسى الجمباز متثبت فى الصندوق وربطها فيه وربط ايديها ورا ظهرها وغمى عينيها وربط بقها، دخل الزبون مدبولى سأله "عايز تبعت الجواب لمين؟" قال له "لخطيبتى السابقة" اداله ورقة وقاله 'اكتب كل اللى انت عايزه"، بعد ما كتب مدبولى خد منه الورقة لفها وحشرها فى طيز فيفى، وبعدين جاب خرزانة دخلها فى الرباط اللى مربوطة بيها وقاله "ادينى العنوان". الزبون خرج ومدبولى قفل الصندوق اللى بيتحرك على عجل وخده بره وحطه فى العربية ووصل للعنوان اللى اداهوله الراجل ( طبعا فيفى كانت حاسة بالرعب من الصندوق المقفول ومش فاهمة هيحصل لها ايه) لما وصل مدبولى رن الجرس وقال "ديلفرى". الباب اتفتح، فتحت واحدة وقالت "ايه ده؟"، مدبولى زق الصندوق جوه وفتحه قالها الرسالة ده ليكى وشاور على طيظ فيفى فيفى بدأت تعيط الست قعدت تقرا الرسالة اللى كلها شتائم وتجريح واتهامات صرخت وقالت "ماما تعالى هنا شوفى الزفت كاتبلى ايه"، مامتها صرخت، وقالت لمدبولى "ايه ده؟" قالها "ده المرسال، ابعتيله الرسالة اللى انت عايزاها عن طريق المرسال'، خطيبة الراجل لقت الخرزانة على ضهر فيفى وفضلت تضرب فيفى على طيزها وفيفى فضلت تصرخ لحد ما مامتها خدت الخرزانة هى كمان وكملت عليها.
مدبولى رجع بيها على اوضة الحظ فى الملاهى وهى بتعيط وتقوله "خلاص كفاية كده, هاسمع الكلام مش هاروح الكلية سيبنى اروح" مدبولى ماردش.
"صوت العجلة بيلف يا لهوى" فيفى بتفكر.
العجلة وقفت على "طفاية" "ارجوك بلاش بلاش ابوس ايدك هاعمل اللى انت عايزه واللى جدة عايزاه مش هاقاوح تانى مش هاعمل حاجة من وراكم"، كان مدبولى بدأ يكتفها فى بعضها وخلى طيزها فوق وغطاها بملاية سوداء مفتوحة من عند طيزها. دخل الزبون وولع سيجارة مدبولى فتحله موسيقى وطلب منه يطفى السجارة فى المكان اللى الملاية مفتوحة فيه، فيفى عمرها ما جربت ألم بالشكل ده طفى السجارة وهو بينزل عليها كان بيحرق فضلت تعيط وتصوت من غير فائدة، لحد ما طفى عقب السجارة فى الفتحة وصرخت صرخه عالية جدا. خرج الزبون وقعدت حوالى ساعة بتتألم لحد ما لقت العجلة بتلف 'لأاااا لأ خلاص"
العجلة وقفت على "الساحرة"، بسرعة مدبولى لبسها فستان اسود وماسك شكله وحش اوى وحشر قماشة فى بقها وربط ايديها قدامها. صويتها مكتوم ومحدش هايرد عليها. دخل الزبون اللى صوته كان مرعب مدبولى قاله "ده ست شرانية اعمل فيها اللى انت عايزه".... تمت

البنات قلبهم وقع فى رجلها من اللى جدة بتقوله وفيفى لمحت مدبولى بيبتسم.

جدة قالت كل واحدة فيكم تفضل مكانها على وضعها تفكر فى اللى عملته وبالليل هتتربطوا فى سرايركم، البنات قعدت تعيط بصوت عالى والبنتين الصغيرين دخلوا يستخبوا فى اوضهم.
شوشو قالت لليلو انت السبب انا ماكنتش عايزة اروح.
ليلو قالت صندوق الحظ ده ايه انا باخاف منه باشوف رجالة شكلها غريب هناك وانا باخاف من مدبولى اوى.
فيفى حست أن اللى بيحصل دلوقتي ده ماشافتوش فى اوحش كوابيسها، كانت حاسة بذل، ووجع شديد.
بعد ما الأمهات نظفوا المطبخ جدة جت ومعاها مدبولى وسندق وبندق. مدبولى دائما مابيتكلمش، جدة طلبت من شوشو وليلو يمسكوا ايد بعض وينزلوا بوشهم على الارض وطيظهم فى الهوا. هم الاتنين قعدوا يعيطوا ويقولوا لأ يا جدة عشان خاطرى مش هنعمل كده تانى. جدة باردة زى التلج وماتنتش الكلمة وفضلت باصة لهم لحد ما سمعوا الكلام ونزلوا على الارض وهم ماسكين ايد بعض.
قالت 'مدبولى". مدبولى جه وراء شوشو وبعد بين الناحيتين ودخل صباعه فيها من ورا، شوشو صرخت وقعدت تتحرك، جدة قالت لليلو امسكيها كويس وليلو قعدت تعيط وبعدين جه وراء ليلو ودخل صباعه فيها وقعدت تعيط وتصرخ.
قالت له خدهم على اوضتهم واربطهم فى بعض. شالهم وراح معاه سندق وبندق.
جدة لفت لفيفى وبصيتلها وقالت "شكلك حبيتى الضرب تحبى نكمل؟" فيفى فضلت ساكتة مابتنطقش.
"السكوت علامة الرضا"
جدة فكت فيفى من السرير ورجعت بيها على اوضتها وقفلت الباب بالمفتاح ورمتها على الارض.
فيفى اترعبت وغمضت عينيها.
جدة قالت لها كل ما هضربك بالقلم هتبوسى رجلى وتطلبى القلم اللى بعده. فيفى فضلت مغمضة وساكتة وحاسة انها هتصحى من الحلم. جدة جابت الخرطوم وفضلت تنزل على جسمها بيه وفيفى تعيط وتصرخ 'خلاص خلاص"
جدة "خلاص ايه؟" فيفى "هاعمل كده"
"اقفى" فيفى وقفت وجدة ضربتها قلم وقعها على الارض
جدة قالت "يالا" فيفى باست رجلها
"وبعدين؟" فيفى قعدت تعيط
'وبعدين؟"
"اضربينى بالقلم يا جدة"
فضلت جدة تضربها بالقلم وفيفى تبوس رجلها لحد ما اغمى عليها.
فيفى صحيت الصبح كل جسمها بيوجعها وكانت نايمة على الارض جدة قالت لها "يالا عشان تروحى المدرسة وزى امبارح هابعت معاكى العيال وماما ٢ مش هتحودى كده ولا كده، قومى ادخلى الحمام والبسى واشربى كباية العصير ده".
فيفى راحت المدرسة وزى ماطلبت الناظرة دخلت الطابور وهى شايفة زمايلها بيبصوا عليها ويوشوشوا، الناظرة شاورتلها تتذنب، سمعت الكلام، ابلة الناظرة اتكلمت عنها فى الميكروفون وقالت "الطالب او الطالبة اللى هتغلط هتتعاقب وتتهزق ولو كانت مين، فى آخر الطابور هتتمدى على رجلك ومامتك هى اللى هتمسكك"، وفعلا فى آخر الطابور جابوا ديسك وقالوا لفيفى تحط رجلها عليه والناظرة بنفسها مديتها وطلبت منهم يطلعوا على الفصل. فيفى كانت بتصرخ وحست انها مش هتيجى المدرسة تانى ونفسها تموت.
لما فيفى روحت وسمحتلها الجدة تاكل وتروح الحمام وتاخد دش لأنها "هى اللى عليها الدور فى صندوق الحظ".

فيفى روحت ورجليها مش قادرة تشيلها وبتترعش اول ما دخلت اوضتها جدة دخلت وراها قلعتها هدومها كلها وخلت سندق وبندق يربطوها زى امبارح وخرجوا كلهم.
سمعتهم بره بيتغدوا بيتكلموا زى كل يوم وهى مش معاهم وفجأة دخل عليها سندق وبندق وفكوا السرير من بعضه وفصلوا وش السرير اللى هى مربوطة فيه وسمعت صوت جدة عالى ومرعب وقالت اللى خلص اكل مايقومش من ع السفرة ولقت سندق وبندق شايلينها بوش السرير وطالعين بها بره وهة عمالة تقول لأ مابيردوش عليها.
خدوها ع السفرة وربطوا وش السرير فى رجل السفرة من الناحيتين وجدة بتقول " البت ده خرجت عن طوعنا وعايزة تسيب شغلنا وتروح الجامعة وهتاخد نصيبها اللى شجعها او عارف انها كانت هتعمل ده ينطق عشان عقابه يكون مخفف" ما حدش رد. فيفى كانت شايفاهم كلهم على السفرة باصين عليها فاتحين بقهم وهى مربوطة وعريانة وخايفة.
جدة جابت خرطوم ونزلت علىها من ورا بطول دراعها : طاخ..طاخ..طاخ..طاخ....و هى تصرخ " هو انت لسة شفتى حاجة" طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ.طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ.. "مش قادرة م قادرة يا جدة"
طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ.طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..
جدة"يالا يا حلوين ياللى عارفين نفسكم قوموا نزلوا بنطلونات البيچاما ونامولى ع السفرة" ماحدش اتحرك وشوشو وليلو بيبصوا لبعض، ماما ١ قامت قصاد شوشو ومسكت أيدها من الناحية التانية من السفرة وماما ٣ مسكت ايد ليلو، وشدوهم جابوهم على وشهم، جدة لفت ورا كل واحدة وقلعتها البنطلون والكيلوت. بدأت بليلو رفعت الخرطوم ونزلت عليها وقالت بتعملوا حاجات من ورا جدة طاااخ، بتتفقوا من ورايا ...طااخ، فاكرين نفسكم ناصحين.... طاخ...طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ.طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..
راحت بعد كده على شوشو وقالت انا هاسود عيشتكم واربيكم من اول وجديد طااخ..يا سفلة يالى ماتربيتوش..انتوا الثلاثة من بكرة هاتنزلوا على صندوق الحظ..
.طاخ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ.طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..طاخ ..طاخ..طاخ..طاخ..طاخ.طاخ..

فيفى فضلت بتعيط طول الليل حاولت تنام ماعرفتش ومش عارفة ايه اللى هيحصلها ولا معنى تهديد جدة.
الصبح جدة فتحت عليها الباب و معاها سندق وبندق، وقالت هتلبسى وتروحى المدرسة وهم هيوصلوكى لو حاولت تعملى اى حاجة او تتحركى كده او كده هيجيبوكى على هنا وهيبقى يومك اسود"
فكتها وقالتلها "هالبسك بنفسى" فيفى قالت لأ وهى بتعيط، جدة ضربتها قلم وقعها على الارض. وسندق جاب هدومها اللى متعلقة اداها لجدة اللى كان معاها مقص وقصت الجيبة ولبستها لفيفى ولبستها القميص من غير سوتيان، فيفى لسة هتنطق اديتها بالقلم على وشها وقعت على الارض فلبستها الجزمة. وقالتلها هتروحى معاهم من غير ماتنطقى واياك تدخلى الحمام هيوصلوكى ويقفوا يتأكدوا انك طلعتى على الفصل، فاهمة؟
"بس كل حاجة باينة" خدت قلم تانى خلى ودانها تصفر.
سندق وبندق وصلوها للمدرسة، اول مرة ماتروحش مع شوشو وليلو لمحتهم الصبح وهم مش بيبصوا فى عينيها.
وصلت المدرسة وبتقول فى نفسها "الجيبة قصيرة اوى، جدة قصتها وانا مش لابسة اندروير، هاطلع السلم ازاى؟"
وصلت للسلم ولسة بترجع لقت سندق وبندق واقفين وبيشاورولها اياكى، طلعت على السلم وهى خايفة. ودخلت الفصل.
بعد شوية مشرفة الدور دخلت وقالت "فوقية احمد اتفضلى معايا"، فيفى مشيت وراها وهى مرعوبة واخدتها لأوضة المديرة اللى قالت بصوت مرعب "الهانم جاية من غير الاندروير وبتتمشى فى المدرسة قدام الولاد والبنات وايه طول الجيبة ده، بتضمنى أن كل حاجة تبقى باينة روحى فى الكورنر اللى هناك ده اقفى. اتصلى يا أستاذة بولي أمرها"
بعد ساعة عدت كأنها شهر جت ماما ٢ واتكلمت مع الناظرة وسألتها الناظرة وقالتلها على اللى حصل النهاردة وان المدرسة ناوية تعاقبها اشد عقاب وازاى انتوا سمحتولها تنزل من البيت كده، ماما ٢ سألت اخبارها كانت ايه الفترة اللى فاتت والناظرة قالت انها شاطرة وكويسة وهى مش فاهمة ايه الجنان ده، ده حتى حضرت معرض كنا عاملينه عن الجامعات المتاحة وهى اخدت بروشورز وقعدت تسأل وكانت متحمسة، ماما ٢ سألتها فى حد تانى من البنات حضر وقالتلها اه بنات عمها شهيرة وخليلة. ماما ٢ شكرتها واتأسفتلها ووعدتها تجيب هدوم مناسبة من البيت وسمحتلها تعاقبها بالعقاب اللى المدرسة شايفاه مناسب لبنت بتلفت الانتباه بالطريقة السافلة ده.
فيفى قلبها وقع فى رجلها " يا نهار اسود هيتعمل فيا ايه؟"
جت والناظرة وقالت لو كنا مدرسة بنات كنت علقتك فو وسط المدرسة عشان تبقى عبرة، بس انت هتقفى على طراطيف صوابعك شايلة شنطتك هنا فى الكورنر لحد ما مامتك ترجع بهدومك بكرة الصبح هتدخلى على الطابور تقفى فى وسط الحوش وتتذنبى من غير ما حد يقولك.
فيفى عملت اللى اتطلب منها لحد ما ماما ٢ جت وسمحتلها تغير هدومها وماما ٢ خدتها على البيت مع البنات الصغيرين وماحدش كان بيبصلها او يكلمها لحد ما روحت.

كل يوم فيفى بترجع من المدرسة مع شوشو وليلو بيستنوا بعض ويروحوا مشى للبيت، البنات الأصغر ميمى ونونو بيكونوا روحوا قبلهم غالبا ماما 2 بتيجى تاخدهم، بيرجعوا وبعدين يغيروا هدومهم وبعدين يقعدوا على السفرة الكبيرة يتغدوا ويدخلوا اوضهم يحلوا الواجب ويستعدوا ينزلوا كلهم بالليل للشغل.
اليوم ده ماكنش مختلف لحد دلوقتي لحد ما فيفى قالت اللى قالته، فيفى رجعت دخلت اوضتها ولبست جلابية ورجعت على السفرة على الكرسى اللى متعودة تقعد عليه وكلهم كانوا موجودين، خلصت اكل وشالت طبقها فى المطبخ وكل البنات بيعملوا كده وماما 1 و 2 و 3 بيغسلوا الأطباق راحت على "جدة" فى اوضتها وقالتلها " انا عايزة فى الجامعة يا جدة" جدة بصتلها بصة مرعبة وفضلت ساكتة، فيفى دمها نشف، جدة قالتلها روحى على اوضتك.
فيفى رجعت اوضتها وقعدت على السرير بعد شويت لقت جدة بتدخل الأوضة وتقفل بالمفتاح، قالتلها قلتى ايه؟ بصوت ملجلج " عايزة اروح الجامعة"
"ماعندناش حد بيروح الجامعة"
"بس انا عايزة اروح الجامعة، ومش عايزة اشتغل فى الملاهى تانى"
جدة فضلت بصة لفيفى وساكتة مابتتحركش. وبعدين راحت على البلكونة ونادت " سندق... بندق، اطلعولى"
فيفى قاعدة على السرير ومتغاظة وبتترعش، جدة فتحتلهم الباب ورجعت وقفلت الباب. وقالتلهم امسكوها، سندق وبندق كل واحد مسك فيفى من دراعها، جدة مسكت الجلابية من قدام وشقتها ووسعت رقبتها على الآخر وصدر فيفى بقى بره، جدة شاورت لسندق وبندق يرفعوا الجلابية فرفعوها وهى نزلت الكيلوت بتاع فيفى.
فيفى قالت وهى بتعيط " انا عايزة اروح..." لسة ماكملتش قامت جدة قلعت الشبشب وضربتها على وشها بيه مرة اتنين تلاتة اربعة وبعدين نزلت بيه ضربتها على صدرها وفيفى فضلت تصرخ وجدة بتقول وهى بتضرب اما نشوف مين هيروح الجامعة ويسيب الشغل وفضلت تضرب اكتر لحد فيفى ما بقت حاسة ان صدرها بيطلع نار. جدة طلبت من سندق وبندق يعضوها من ودانها فضلوا يعضوا وهى تصرخ مش قادرة من الوجع، قالتلهم نيموها على بطنها، حطوها هلى السرير وجدة قعدت عليها وخلت نصها التحتانى بين رجليها وقالتلها " عارفة اللى مابيسمعش الكلام فى البيت ده بيتعمل فيه ايه؟"
فيفى كانت حاسة بالإهانة والوجع، عمر ما ده حصلها قبل كده، جدة مسكت الهانش بتاعها وفتحت الفلقة إللى فى النص على الآخر ومشت صوابعها عليها، فيفى مش عارفة تعمل ايه ومش عارفة تفلفص ومقهورة على نفسها.
جدة قامت من عليها وطلبت من سندق وبندق يربطوها فو وش السرير النحاس اللى بتنام عليه. وقالتلها " مفيش اكل لحد بكرة ولا دخول حمام وبكرة هتروحى المدرسة وهنعرف ايه اللى حصل بالضبط، مين يعرف موضوع الجامعة ده تانى؟ حد من البنات او الأمهات يعرف؟" فيفى ماردتش.
سندق وبندق ربطوها ووشها للسرير، كل دراع فى ناحية وربطوا الجلابية على وسطها وصدرها ونصها التحتانى عريانين.

الشخصيات:
فيفى الشخصية الرئيسية، بنت فى تالتة ثانوى.
شوشو: بنت فى تانية ثانوى متربية معاها فى نفس البيت ونفس المدرسة.
ليلو: بنت فى تانية ثانوى متربية معاها فى نفس البيت ونفس المدرسة.
ميمى ونونو: بنات فى اعدادى فى نفس المدرسة متربيين معاهم فى نفس البيت.
جدة: صاحبة البيت والمربية الأساسية للبنات.
ماما 1، ماما 2، ماما 3..: سيدات فى منتصف العمر معاهم فى نفس البيت.
مدبولى: معاهم فى نفس البيت.
سندق وبندق: ولدين سنهم حوالى 14 سنة بيقضوا طلبات البيت وبيخدموهم ومش متعلمين.
قبل ما احكى فيفى كبرت فى البيت ده اللى جدة هى الست الكبيرة اللى مسؤولة عن كل حاجة فى البيت وكلمتها مسموعة، ماما 1 و 2 و 3 بيساعدوا فى البيت وينفذوا طلبات الجدة ومايتنولهاش كلمة، لما فيفى والبنات كبروا شوية فى المدرسة لاحظوا ان كل البنات عندهم بابا وماما ليهم اسم وبيشتغلوا شغلة معينة بس البيت بتاعهم مختلف، اتقالهم من جدة والأمهات مايتكلموش مع حد من المدرسة و "حسهم عينهم يحيبوا سيرة البيت او شكله او الشغلانة اللى بيشتغلوها" وطول عمرهم بيسمعوا الكلام. ال 3 امهات هم امهاتهم كلهم ماحدش يعرف مين مامته فيهم ولا اساميهم. مدبولى ده مخيف مابيتكلمش خالص راجل كبير سنه قريب من الجدة يعنى فى أواخر الخمسينات تقريبا. العائلة عندها ملاهى، بيشتغلوا فيها كلهم بالليل، فيفى دايما بتقف جنب النشان واللى بيكسب بياخد دبدوب او عروسة هدية. باقى البنات بيبدلوا ما بين عربيات السباق، الأحصنة، قراءة الودع. فيه اوضة اسمها صندوق الحظ - اوضة متغطية بستارة سوداء بيقف جنبها مدبولى وساعات جدة تشرف عليها ، فيفى بتشوف سندق وبندق بيوصلوا حاجات او يخرجوا حاجة من الأوضة بس ممنوع اى حد من البنات يروحوا هناك او يسأل عنها، وكمان ممنوع يكلموا عن اى حاجة تخص حياتهم او شغلهم مع حد فى الملاهى او فى المدرسة.

ي جماعه الشخص دا الزوق المحترم
دخلي علي الخاص و كان عاوز يعقبني و لما رفض و اعترب بجمله ( كلامك حرق دمي ) دا كان رده
ايه قلة الادب دي
انا عملتلك ايه
لو مش عاجبك من بدري كنتي قلتي
واضح اني غلطت اني كلمت واحدة غشيمة و فلاحة زيك
و بعدها بلك
بس عرفين عنده حق عشان لو كان فضل دقيقه كمان كان هيهين نفسه لان فعلا قلت ان كلامه غير مقبول عندي
و دا مش اول موقف يغلط فيه جه و اعتزر و انا قلت حصل خير
انا بقول كده ي جماعه عشان الماستر دا اخلاق قيم دا القدوه مينفعش يطلع منه تصرفات تقلل منه و لو حصل مينفعش نقول عليه ماستر ف نصيحه البنات و الشباب يخلو بالهم و يبق ف زوقو رقي ف التعامل و هو موجود هنا فعلا لو الشخص التاني مقبلكش المفروض اتقبل دا بصدر رحم مش اتنرفز و اغلط و اطلع عن شعوري و اشتم عيب